ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ : 4 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਫੁਕੇਟ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਉਡਾਣ AI 2379 ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ 137 ਯਾਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸੱਚਾਈ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਇਨਵੈਸਟੀਗੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ (AAIB) ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਜਾਂਚ ਰਿਪੋਰਟ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗੀ।ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਜਾਂਚ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਦਾਅਵੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਖਰਾਬ ਮੌਸਮ, ਜਾਂ ਉਡਾਣ ਦੌਰਾਨ ਗੜਬੜੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਤਕਨੀਕੀ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਿਸਟਮ ਅਸਫਲਤਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੱਚਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, 17 ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਅਚਾਨਕ 300 ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣ ਸੰਬੰਧੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ‘ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ-ਫਲਾਈਟ ਕੰਟਰੋਲ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ
ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਆਟੋਮੇਟਿਡ ਪੋਸਟ-ਫਲਾਈਟ ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਹਾਜ਼ ਨੇ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਢਾਈ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ ਅਤੇ ਫਲਾਈਟ-ਕੰਟਰੋਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਅਸਫਲਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਅਰਬੱਸ ਏ320ਨਿਓ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੁਤੰਤਰ ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ ਸਿਸਟਮ (ਲਾਲ, ਨੀਲਾ ਅਤੇ ਹਰਾ) ਹਨ ਜੋ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਿਯੰਤਰਣਾਂ (ਬ੍ਰੇਕ, ਐਲੀਵੇਟਰ, ਨੋਜ਼-ਵ੍ਹੀਲ) ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਤਿੰਨਾਂ ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ ਸਿਸਟਮਾਂ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨੌਂ ਫਾਲਟ ਸੁਨੇਹੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ।
